16 Ara 2018

Jacques Prévert - Rappelle-toi Barbara Şiiri

Rappelle-toi Barbara  
 
Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest ce jour-là
Et tu marchais souriante
Epanouie ravie ruisselante
Sous la pluie
Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest
Et je t'ai croisée rue de Siam
Tu souriais 
Et moi je souriais de même 
Rappelle-toi Barbara
Toi que je ne connaissais pas 
Toi qui ne me connaissais pas 
Rappelle-toi 
Rappelle toi quand même ce jour-là
N'oublie pas 
Un homme sous un porche s'abritait 
Et il a crié ton nom
Barbara
Et tu as couru vers lui sous la pluie
Ruisselante ravie épanouie
Et tu t'es jetée dans ses bras
Rappelle-toi cela Barbara
Et ne m'en veux pas si je te tutoie
Je dis tu à tous ceux que j'aime
Même si je ne les ai vus qu'une seule fois
Je dis tu à tous ceux qui s'aiment
Même si je ne les connais pas
Rappelle-toi Barbara
N'oublie pas
Cette pluie sage et heureuse
Sur ton visage heureux
Sur cette ville heureuse


Cette pluie sur la mer

Sur l'arsenal
Sur le bateau d'Ouessant
Oh Barbara
Quelle connerie la guerre
Qu'es-tu devenue maintenant
Sous cette pluie de fer
De feu d'acier de sang
Et celui qui te serrait dans ses bras
Amoureusement
Est-il mort disparu ou bien encore vivant
Oh Barbara
Il pleut sans cesse sur Brest
Comme il pleuvait avant
Mais ce n'est plus pareil et tout est abîmé
C'est une pluie de deuil terrible et désolée
Ce n'est même plus l'orage
De fer d'acier de sang
Tout simplement des nuages
Qui crèvent comme des chiens
Des chiens qui disparaissent
Au fil de l'eau sur Brest
Et vont pourrir au loin
Au loin très loin de Brest
Dont il ne reste rien.




Yorum Kısmında dize dize çeviri yorumlarınızı bekliyoruz. :)


1 yorum:

Adsız dedi ki...

Kendi nacizane yorumlarımla :)


Hatırla Barbara
O gün Brest'in üzerine durmadan yağmur yağıyordu
Ve sen gülümseyerek yürüyordun
Islanmış, memnun, ışıl ışıl
Yağmurun altında
Hatırla Barbara
Brest'in üzerine durmadan yağmur yağıyordu
Ve seninle Siam caddesinde karşılaştım
Gülümsüyordun
Ben de gülümsüyordum
Hatırla Barbara
Seni tanımıyordum
Beni tanımıyordun
Hatırla
Yine de o günü hatırla
Unutma
Bir adam bir sundurmanın altına sığınıyordu
Ve senin adını çağırdı
Barbara
Ve yağmurun altında ona doğru koştun
Islanmış, memnun, ışıl ışıl
Ve kendini onun kollarına attın
Bunu hatırla Barbara
Ve sana sen dersem bana kızma
Sende sevdiğim herşey var
Onları sadece bir kez görmüş olmama rağmen
Bunu birbirini seven herkese söylüyorum
Onları tanımasam bile
Hatırla Barbara
Unutma
Bu yağmur uslu ve mutlu
Mutlu yüzünde
Mutlu bu şehirde


Bu yağmur denizin üzerinde
Arsenal'in üzerinde
Ouessant teknesinin üzerinde
Oh Barbara
Savaş ne saçmalık
Şimdi ne oldun
Bu demir yağmuru altında
Kan çeliğinin ateşi
Ve sana kollarıyla kim sarıldıysa
Aşıkça
O ölüp kayboldu mu yoksa hala hayatta mı
Oh Barbara
Brest'in üzerine durmadan yağmur yağıyor
Aynı daha önceki gibi
Ama bu artık aynısı değil ve herşey berbat
Bu matem yağmuru ve üzgün
Artık fırtına bile değil
Kan çeliğinin demiri
Sadece bulutlar
Köpekler gibi ölen
Köpekler gibi kaybolan
Brest suyunun üzerinde
Ve uzakta çürüyor
Uzakta, Brest'en çok uzakta
Ki geriye hiçbir şey kalmaz